សញ្ញាហានីភ័យនៃ«រលកស៊ូណាមិនៃភាពអត់ការងារធ្វើ» នៅអាស៊ី

ដោយសារតែការផ្ទុះឡើងនៃកូវីដ១៩ ធ្វើឲ្យប្រទេសជាច្រើននៅជុំវិញពិភពលោក ពិសេសនៅអឺរ៉ុប និងអាមេរិក ប្រឈមមុខនឹងអត្រាគ្មានការងារធ្វើខ្ពស់ ប៉ុន្តែស្ថានការណ៍នៅអាស៊ីហាក់ដូចជាមិនអាក្រក់ប៉ុន្មានទេ ដោយសារតែចំនួនអ្នកអត់ការងារធ្វើមិនកើនឡើងខ្ពស់ប៉ុន្មាន ប៉ុន្តែភាពអត់ការងារធ្វើជាមូលដ្ឋានស្ថិតនៅក្នុងទីផ្សារការងារអាស៊ី អាចនាំឱ្យមានវិបត្តិអត់ការងារធ្វើផងដែរ ។

របាយការណ៍ Nikkei Asian Review ថា អត្រាគ្មានការងារធ្វើនៅក្នុងបណ្តាប្រទេសអាស៊ីមិនខ្ពស់ទេក្នុងអំឡុងពេលនៃការផ្ទុះឡើងនៃវីរុសកូរ៉ូណា ដូចជា ហុងកុង អត្រាគ្មានការងារធ្វើក្នុង ខែឧសភា ៥,៩% បើប្រៀបធៀបទៅនឹង ២,៨% ឆ្នាំ ២០១៩ ខណៈចិន ក្នុងខែឧសភាមាន ៥,៩%  ឥណ្ឌា ៨.៥% ក្នុងខែមិថុនា។

មូលហេតុមួយអាចជាការពន្យល់បានថា ហេតុអ្វីបានជាអត្រាគ្មានការងារធ្វើនៅអាស៊ីមិន កើនដូចជាអាមេរិក និងអឺរ៉ុប? គឺដោយសារប្រទេសជាច្រើននៅអាស៊ីអាចគ្រប់គ្រងស្ថានភាពមេរោគបានយ៉ាងល្អ ធ្វើឲ្យឱ្យវិស័យអាជីវកម្មជាច្រើន បានដំណើរការឡើងវិញ ហើយការបញ្ឈប់បុគ្គលិកក៏មិនមានច្រើន ។

ទន្ទឹមនឹងនេះ ច្បាប់ការពារការងាររបស់ប្រទេសជាច្រើនក្នុងទ្វីបអាស៊ីពិតជាជំហានមួយ រួមទាំងកាតព្វកិច្ចរបស់ក្រុមហ៊ុនក្នុងការទូទាត់សំណងដល់និយោជិក និង ក្រុមហ៊ុនជាច្រើនបានប្រើវិធីកាត់បន្ថយម៉ោងធ្វើការ និងកាត់បន្ថយប្រាក់ឈ្នួលជំនួសឱ្យការបញ្ចប់ការងារ ។

របាយការណ៍បញ្ជាក់ថា កាលពីខែឧសភាកន្លងទៅ ចំនួនបុគ្គលិកនៅហុងកុងដែលធ្វើការក្រៅម៉ោងបានកើនឡើងចំនួន ១៣៥.១០០ នាក់ ឬកើនឡើង ១៨៥% ពីខែធ្នូឆ្នាំ ២០១៩ ស្របពេលដែលជប៉ុនមានបុគ្គលិកដែលចាត់ចូលជាប្រភេទ «មិនប្រតិបត្តិការការងារនៅនឹងកន្លែងធ្វើការ» នៅក្នុងខែមេសាក៏កើនឡើងដល់ ៦ លាននាក់ ឬ ៨,៨% ពី ២,៥ លាននាក់ក្នុងខែមីនាឆ្នាំ ២០២០ ។

Image may contain: 4 people, people walking, crowd and outdoor

ចិន

លោក Rob Sub Baraman ប្រធានផ្នែកស្រាវជ្រាវសេដ្ឋកិច្ចសកលរបស់ក្រុមហ៊ុន Nomura Securities បានចង្អុលបង្ហាញថា តួលេខទាំងនេះមិនបានឆ្លុះបញ្ចាំងពីរូបភាពពិតនៃទីផ្សារការងារនៅអាស៊ីទេ ពីព្រោះនៅមានកម្មករ«ពលកម្មក្រៅប្រព័ន្ធ» ជាច្រើន រួមទាំងកម្លាំងពលកម្មប្រាក់ឈ្នួលថ្ងៃ ពលករចំណាកស្រុកចូលតំបន់ទីក្រុង និងពលករចំណាកស្រុកផ្សេងៗ ដែលមិនត្រូវបានគ្របដណ្តប់ដោយការត្រួតពិនិត្យជាផ្លូវការ រំដោះខ្លួនចេញពីទិន្នន័យភាពអត់ការងារធ្វើ ។

Image may contain: one or more people and people standing

ដូចជាករណី«ចិន» ប៉ាន់ស្មានថា មានពលករចំណាកស្រុកប្រមាណ ៩០% វិលត្រឡប់មកធ្វើការវិញក្នុងខែកន្លងមក បន្ទាប់ពីស្ថានភាពកូវីដ១៩ នៅក្នុងប្រទេសបានធូរស្រាល ប៉ុន្តែនៅតែមានប្រជាជនជាង ៣០ លាននាក់ទៀត ដែលមិនបានវិលត្រឡប់មកធ្វើការវិញ ។ ដូចនៅក្នុងប្រទេសឥណ្ឌាដែរ មានកម្មកររាប់លាននាក់នៅតាមទីក្រុងធំៗដែលត្រឡប់មកតំបន់ជនបទវិញ ហើយបច្ចុប្បន្ននេះមិនបានវិលត្រឡប់ទៅប្រព័ន្ធដូចធម្មតាក៏ច្រើនដែរ ។

ស្ថានភាពនេះធ្វើឱ្យទីផ្សារការងារនៅអាស៊ីមានភាពផុយស្រួយ ហើយអាចនាំឱ្យមានវិបត្តិអត់ការងារធ្វើ ប្រសិនបើស្ថានភាពមិនច្បាស់លាស់កើតឡើងដូចរលកថ្មីនៃការរាលដាលវីរុស ឬភាពមិនប្រាកដប្រជាពីពេលវេលានៃការងើបឡើងវិញនៃវិស័យសេវាកម្ម និងការនាំចេញសេដ្ឋកិច្ចអាស៊ីជាច្រើនដែលពឹងផ្អែកផ្សេងៗ អាចបណ្តាលឱ្យវិស័យជំនួញមិនអាចទ្រទ្រង់អាជីវកម្មបានតទៅទៀត ។

អាជីវកម្មចាំបាច់ ដូចជាហាងទំនិញផ្សេងៗ ត្រូវជ្រើសរើសរវាង«ការបញ្ឈប់» ឬ«ក្ស័យធន» ដែលទាំងពីរនេះមិនល្អសម្រាប់ទីផ្សារការងារ នៅពេលនោះហើយដែលអាចកើតឡើងដូច «រលកយក្សស៊ូណាមិភាពនៃភាពអត់ការងារធ្វើ» ដែលរួមផ្សំនឹងចំនួនអ្នកអត់ការងារក៏នឹងធ្វើឱ្យបញ្ហាកាន់តែធ្ងន់ធ្ងរឡើង ទាំងប្រសិទ្ធភាពនៃផលិតកម្មក្នុងស្រុកត្រូវបានកាត់បន្ថយ រួមទាំងអត្រាកំណើនសេដ្ឋកិច្ចដែលកំពុងធ្លាក់ចុះជាបន្តបន្ទាប់ក្នុងរយៈពេលវែង ។

Image may contain: one or more people and people sitting

លោក Subaraman បានមានប្រសាសន៍ថា រដ្ឋាភិបាលអាស៊ីគួរតែត្រៀមខ្លួនដើម្បីកាត់បន្ថយ ហានិភ័យដែលនឹងនាំឱ្យមានស្ថានភាពខាងលើ មិនថាការកាត់បន្ថយពន្ធ ឬប្រាក់ឧបត្ថម្ភប្រាក់ឈ្នួល រួមទាំងកម្ចីការប្រាក់ទាបដល់អាជីវកម្ម ដើម្បីរក្សាអត្រាអត់ការងារ, ហុងកុង និងសិង្ហបុរីបានចាប់ផ្តើមអនុវត្តវិធានការទាំងនេះរួចហើយ ស្របពេលដែលបណ្តាប្រទេសដែលមានអត្រាអត់ការងារធ្វើខ្ពស់ ដូចជា ចិន ឥណ្ឌាឥណ្ឌូនេស៊ី និងហ្វីលីពីន ជំនួយផ្ទាល់ដល់វិស័យគ្រួសារនឹងជួយកាត់បន្ថយផលប៉ះពាល់ ៕

ពីវេបសាយ prachachat